Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

"Χθες βράδυ..."

Πριν 20-25 χρόνια θυμαμαι να πηδάμε από τα κάγκελα στα σχολεία για να παίξουμε στα γήπεδα. Θυμαμαι ότι βγάζαμε και ένα δυο κάγκελα για να μπορούμε να περνάμε πιο εύκολα.
Αυτό το κάγκελο κάθε Δευτέρα φτιαχνόταν και εμείς πάλι παλεύαμε να μπούμε....
Ένας γείτονας μεγάλος σε ηλικία μας φώναζε για πολλά χρόνια να φύγουμε γιατί η κόρη του δίνει πανελλήνιες και την ενοχλούμε.
Χειμώνα καλοκαίρι...
Θυμαμαι ότι ήταν φύλακας σε ένα εργοστάσιο σοκολάτας και εγώ αυτούς τους φυλακές τους είχα πολύ διαφορετικά στο μυαλό μου
Θυμαμαι την αστυνομία να μας περικυκλώνει για να μας πιάσει όλους στη φάκα όπως θα ήθελαν
Μετά βρήκαν και ένα νέο σχέδιο από το σχολείο... έβγαζαν τις μπασκέτες. Κάθε μεσημέρι λοιπόν στο σχόλασμα εμείς οι ίδιοι ως μαθητές,ξεκρεμούσαμε τα στεφάνια και τα βάζαμε στην αποθήκη μαζί με τις μπάλες. Πολλες φορές προσπάθησα για να τα ξεχάσουν έξω, άλλα δε τα κατάφερνα.

Χθες το βράδυ πέρασα από το σχολείο.... Οι μπασκέτες ήταν εκεί  μαζί με τα στεφάνια τους  και παιδί δεν άκουσα στο δρόμο.
Η μπασκέτα μου έμοιαζε ότι σκούριασε αλλά η γειτονιά, δόξα τω θεώ ηρέμησε.

Φύλακα αλήθεια, η κόρη σου πέρασε στις πανελλήνιες φέτος;!
                                                            
                                                            ΛΑΚ
                                                          18/11/2018





Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

"χρόνων σιγή..."



Ίσως να μην είμαι έτοιμη για κάτι τέτοιο...
Έφτασα 35 
Ακόμα περιμένω να με πας στο σπίτι
Περιμένω να φύγουμε για το χωριό
Ανανεώνω τα email μου 
Σε έχω στο τηλεφωνικό κατάλογό μου
Σου αφιερώνω τραγούδια
Σε μπερδεύω με αγνώστους
Παίζω τυχερά παιχνίδια
Ψάχνω το αμάξι σου
Φοράω τα ρούχα σου
Τρώω αυγά με ντομάτα

Γερνάω  και απο σένα δε περνάει μέρα





Δημήτρης Ζερβουδάκης

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Μνήμη 07/2018

Δεν υπάρχει θεός!
Αν υπάρχει δε βλέπει
Αν βλέπει εκδικείται
Αν εκδικείται δε το χρειάζομαι...

ΛΑΚ
07/2018

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

"Αναμονή"


Περιμενέ με...
Επιστρέφω σε 5΄
Δε θα αργήσω... 
Μισό λεπτό!
Ένα τσιγάρο και έρχομαι!
Μισό λεπτό θα φύγουμε μαζί...


Και φοβάμαι μη καμιά μέρα θυμηθείς να γυρίσεις,
Και ξεχάσω τα κλειδιά πίσω απο τη πόρτα...


                                              ΛΑΚ

                                            3.2017
                                         ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ:Λήδα Τουλουμάκου

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

"Όταν Βρεθούμε..."

Όταν θα βρεθούμε,
δε θα φοράω εκείνο το κλειστό πουκάμισο με τα λουλούδια,
ούτε το σκισμένο τζιν στο γόνατο
Το πέταξα... Πάλιωσε
Και τα πουκάμισα άρχισα να τα βαριέμαι

Θυμάσαι εκείνο το μηχανάκι με το σπασμένο φανάρι;
Το έδωσα
Είχε αρχίσει να αφήνει τα κομμάτια του εδώ και εκεί.
Και θυμάσαι με τα μισά δε τα πάω καλά.

Θυμάσαι εκείνο το πινάκα στο τοίχο;
Κάτι μου είχες πει γι αυτόν
Δε θυμάμαι όμως τι....
Δε τον έχω και εδώ ακόμα μήπως του έριχνα μια ματιά και θυμόμουν

Όταν βρεθούμε
Δε ξέρω αν θα με γνωρίσεις.
Κάνω ότι μπορώ...

Σου χω πει ότι μετακόμισα;
Έμοιαζε ερείπιο

Θα σου πω
       Όταν βρεθούμε...

                                                       ΛΑΚ
                                                     04/2017

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016